Θεραπεία Εστιασμένη στη Λύση
Η Θεραπεία Εστιασμένη στη Λύση είναι μια ψυχοθεραπευτική προσέγγιση που εστιάζει στις δυνατότητες του ανθρώπου. Βασίζεται στο ότι το άτομο διαθέτει ήδη μέσα του τους πόρους, τις δεξιότητες και τις εμπειρίες που μπορούν να αξιοποιηθούν σε περιόδους δυσκολίας και επικεντρώνεται σε επιθυμητά μελλοντικά αποτελέσματα. Πρόκειται για μία βραχεία και επιστημονικά τεκμηριωμένη μέθοδο, η οποία χρησιμοποιείται ευρέως σε κλινικά, εκπαιδευτικά και κοινωνικά πλαίσια.
Αναπτύχθηκε τη δεκαετία του 1980 στο Μιλγουόκι των Ηνωμένων Πολιτειών από τους ψυχοθεραπευτές Steve de Shazer και Insoo Kim Berg (Brief Family Therapy Center) οι οποίοι ήταν συνεργάτες αλλά και σύντροφοι στη ζωή. Η προσέγγιση επηρεάστηκε άμεσα από τις αρχές της βραχείας, στρατηγικής προσέγγισης του Mental Research Institute (MRI) στο Palo Alto της Καλιφόρνιας, όπως η εστίαση στην αλλαγή στο παρόν και η αποφυγή εκτεταμένης ανάλυσης του προβλήματος. Ωστόσο, διαφοροποιήθηκε σταδιακά, μετατοπίζοντας το επίκεντρο από την επίλυση του προβλήματος στην ευρύτερη κατασκευή λύσεων και στην αξιοποίηση των εξαιρέσεων και των πόρων του ατόμου. Επιστημολογικά είναι επηρεασμένη από τον κοινωνικό κονστρουξιονισμό, σύμφωνα με τον οποίο η πραγματικότητα διαμορφώνεται μέσα από τη γλώσσα και τις αλληλεπιδράσεις, ενώ παράλληλα αντλεί στοιχεία από τη συστημική οικογενειακή θεραπεία, δίνοντας έμφαση στις σχέσεις και στα μοτίβα επικοινωνίας.
Η Θεραπεία Εστιασμένη στη Λύση επικεντρώνεται σε αυτό που ήδη λειτουργεί και στο πώς μπορεί να ενισχυθεί, είναι συνήθως βραχείας διάρκειας, με προσανατολισμό στο παρόν και το μέλλον, ενισχύοντας την αυτονομία και την ενεργό συμμετοχή του ατόμου στη θεραπευτική διαδικασία. Το παρελθόν αξιοποιείται στο βαθμό που βοηθά στην κατανόηση των δυνατοτήτων και των εξαιρέσεων του προβλήματος, δηλαδή των στιγμών όπου η δυσκολία είναι λιγότερο έντονη ή απουσιάζει. Τέλος αξίζει να σταθούμε στο επίκεντρο αυτής της προσέγγισης όπου βρίσκεται μια βασική αρχή, η αρχή πως ο θεραπευόμενος είναι ο ειδικός της ζωής του.